Buitenlandse zon buiten de euro-zone wel te verstaan. We moeten nog een stevige portie lastminutes door, maar de richting is nu al overduidelijk.
We gaan met z’n allen voor Turkije, Marokko, Tunesië en Egypte.
In de eindeloze stroom nieuwe hotels aan de Turkse Riviera zit voor elk wat wils.
Design of liever Laura Ashley? Gewoon kiezen.
Tunesië en Marokko hebben zich van hun depri-imago verlost en plukken daar nu volop de vruchten van. In Egypte is het vooral de Rode Zee die spectaculair wint.
Het prijskaartje blijft een geschikte motivatie: een 5***** voor de prijs van 3*** in de traditionele vakantielanden.

Vooral de Spaanse Costa’s en een deel van de Griekse eilanden betalen het gelag. Helemaal alleen zal je er nog steeds niet zijn. Maar er circuleren cijfers van -15% tot -40%. Ten opzichte van afgelopen zomer.
Vooral die plekken die alleen zon, zee en strand bieden hebben het moeilijk. Da’s niet verwonderlijk, want als je daar voor kiest, waarom zou je dan meer betalen voor hetzelfde? Een snuifje cultuur, een stuk ongerepte natuur of een exquis restaurant kunnen echter wonderen doen.
Da’s wellicht ook de reden waarom Italië en Frankrijk wel standhouden.

Moraal van het verhaal? Het Spaanse beton en de Griekse bouwwanorde hebben echt wel een keerzijde. Benieuwd of de nieuwkomers de les geleerd hebben. We houden een beetje ons hart vast.

Ondertussen dienen de nieuwe nieuwkomers zich al enthousiast aan. Kroatië en Bulgarije doen nu al geen wenkbrouwen meer fronsen. Voor volgend jaar voorspellen we alvast een spectaculaire stijging.
Wees er tijdig bij.