Aan de noordkust vind je de toeristische trekpleisters. Ook al komen de meesten alleen in Heraklion voor hun heen- en terugvlucht: de stad loont toch wel de moeite voor een daguitstapje. Heel wat pittoreske markten en steegjes geven je een aangenaam vakantiegevoel. Je moet zeker ook het Archeologisch Museum bezoeken. Het Venetiaanse fort aan de haven is absoluut een bezoekje waard.

En het ligt maar enkele kilometer van Knossos, het gedeeltelijk heropgebouwde Minoïsche paleis. Meer opgravingen kan je bijvoorbeeld bekijken in Festos.

Met een huurwagen kan je het gastvrije eiland ten volle ontdekken. Bergtoppen van meer dan 2000m, uitgestrekte vruchtbare vlakten met citrusvruchten en olijfboomgaarden, authentieke dorpjes in het zuiden, afgelegen kloosters, ze liggen er voor het rapen... En eigenaardigheden zoals de enige originele palmbomen van Europa vind je hier, in het plaatsje Vai.

Agios Nikolaos is nogal druk maar het is natuurlijk ook wel de mooiste haven van het eiland. Net als het vlakbij gelegen Elounda trouwens.

Sportievelingen kunnen eindeloze wandeltochten maken op Kreta. Heel populair is de Samaria-kloof. Erosie heeft immers op het eiland een aantal kloven geslepen waar het prachtig wandelen is. Maar er zijn ook minder bekende - moelijkere - plekken zoals de kloof van Aradena om te ontdekken. Of wat dacht je van de 'Dodenvallei'.

Wie het niet begrepen heeft op al die inspanning, kan het Lassithi-plateau opzoeken. Windmolens - al zijn het er al heel wat minder geworden - bloesems van boomgaarden en weidelandschappen wisselen elkaar af.

Rustzoekers komen zeker aan hun trekken in het zuiden van Kreta. Hier kende de toeristische sector relatief de minste opgang en het is hier dan ook rustig. Je vindt er volop vissersdorpjes, terrasjes met gesnorde Griekse opa's genietend van hun koffie, tavernen met geïmproviseerde terrasjes waar je kan genieten van een heerlijke slaatje met feta.

Ook wie liever een stad bezoekt vindt op Kreta zijn gading. Steden als Chania en Rethymno wisten hun authenticiteit te bewaren. Rethymno pronkt in de oude wijken met Venetiaanse architectuur, in Chania zijn ook duidelijk Turkse invloeden te bespeuren.

Verder heb je heel wat dorpjes die je kan bezoeken, vooral omwille van de geschiedenis, zoals Matala dat vroeger overspoeld werd door hippies op weg naar het Oosten.

Wie zich in het verleden van Kreta wil verdiepen, zal wegdromen bij mythen over Minos, de zoon van Zeus en Europa, Daidalos, Ikaros. Kreta is zowat de bakermat van Europa en eigenlijk nog steeds een grens. In het noorden ligt immers de Egeïsche Zee, in het zuiden de Libische Zee.

Als je bedenkt dat je je Kreta-reis kan overgieten met een glaasje ouzo - of als het authentieker en sterker mag: raki - ben je natuurlijk snel verkocht en sta je te popelen om alles zelf te gaan ontdekken...